Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009


Πριν μερικούς μήνες ανακάλυψα κατά τύχη τον ομολογουμένως πολλά ενδιαφέροντα κόσμον του "μπλόγκινγκ".  Τζιαι μέσω τούτου, εξίσου ενδιαφέροντες άνθρωπους, που ο καθένας τους έσιει κάτι το διαφορετικόν να προσφέρει, τζιαι ούλλοι καταλήγουν να μοιράζουνται με τους υπόλοιπους τες εμπειρίες τους, τα αστεία τους, τες δύσκολες τους ώρες, τους προβληματισμούς τους.
Τωρά που φτάνουμεν στα Χριστούγεννα τζιαι στο τέλος του χρόνου, νοιώθω ότι πρέπει να πω έναν μεγάλον ευχαριστώ σε ούλλους εσάς που μ' εκάμετε τσας σοφόττερον τζιαι εγίνετε η αιτία να σπουρτώ κάτι χάχχανα ώρες-ώρες δαμέ στην δουλειάν, προκαλώντας τα ανήσυχα βλέμματα των συναδέλφων...
Καλα Χριστούγεννα το λοιπόν, τζιαι μακάρι το 2010 να φέρει πολλές μέρες ευτυχίας σε σας τζιαι τες οικογένειές σας, τζιαι να είναι γεμάτον ΥΓΕΙΑΝ!
Νάσαστεν πάντα καλά!

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Λεπτομέρειες...


Εν κάτι πράματα που σχεδόν γίνουνται μόνα τους, χωρίς να το επιδιώξεις.  Πράματα που τα κάμνεις, ή ζιεις τα τζιαι σκέφτεσαι ότι αν τζιαι μιτσσιοπράματα, ή λεπτομέρειες, εν το αλατοπίπερο της ζωής.  Κάμνουν σε να ξαλαφρώνεις, να αθθυμάσαι ποιος είσαι, πού εισαι, πόσα επέρασες για να είσαι τζιαμέ που είσαι...
Εν πράματα απλά, καθημερινά, που πολλές φορές προσπερνάς τα τζιαι δεν καταλάβεις τίποτε.  Μερικές συγκυρίες όμως, βοηθούν να τα εντοπίσεις.
Ας πούμεν έναν ωραίον πρωϊνόν, να φκεις έξω στην βεράντα, που κας την περκολούαν που εκατάφερες τζιαι έστησες μόνος σου, να πιεις τον καφέν σου τζιαι να θκεβάσεις την εφημερίδαν σου.  Πρωϊν, πριν να ξυπνήσουν τα μωρά τζιαι αναγκάζουν σε να θκεβάσεις την ίδιαν πρότασην 17 φορές ώσπου να την καταλάβεις...
Ή οι πρώτες κουβεντούες του γιου μου του μιτσή.  Που προσπαθεί ακόμα να "κκοτσσιανιάσει" την κινητήν τζιαι ακίνητήν του περιουσίαν.  Δείχνει μου πράματα τζιαι λαλεί: "τούτο κο μου.  Τούτο?  Κο μου τούτο? "  Εγώ: "Ναι μάνα μου, εν δικό σου".  "Αααα! Κο μου!  Τούτο?  Κο σου τούτο?"  "Ναι τούτον εν δικό μου".  "Ααααα!  Κο μου τούτο...!"
Τζιαι εψές που έκαμεν μιαν ωραίαν λουβάναν η συμβία, τζιαι ήταν έτοιμη μετά που εππέσαν τα μωρά.  Έβαλαν μιαν κουππούαν ξίσιηλην, κάμποσες ελιούες μάυρες, έγειρα τζιαι μιαν ωραίαν κρασιάν....ΑΠΟΛΑΥΣΗ....Τζι ακόμα αν 'εβρεσιεν τζι έξω τζείνην την ώραν...
Αυτές οι λεπτομέρειες που λαλεί τζι ο φίλος μου ο Πλούταρχος....Κάμνουν την ζωήν ν' αξίζει, τζιαι τζείνους ή τζείνα που κάποτε ενοχλούν, να φαίνουνται πολλά πολλά μιτσιοί τζιαι γελοίοι...

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Εν να μας πελλάνουν!!!

Εν να μας πελλάνουν ρε κοπέλλια τούτοι οι δασκάλοι..!
Παίρνω τον γιον μου στο δημοτικό του Αγίου Μάμα στην Λακατάμια.  Λόγω του ότι την γιορτή του αγίου Μάμα τα σχολεία ήταν κλειστά (2 Σεπτεμβρίου, πριν ανοίξουν για την νέαν σεζόν), εκλείσαν σήμερα 26 του Νιόβρη, ημέραν του Αγίου Στυλιανού...
Ο Θεός πιον!  Πάλε τα μωρά να τα φορτώσουμεν ποτζιεί ποδά για να βολευτούμεν τζι μεις που πάμεν δουλειά, να μπορέσουν τζι οι δασκάλοι να παν να ψουννίσουν εις το Μολ!
Τζιαι το άλλον?  Δεν θέλουν λαλεί να γίνουν οι γιορτές των Χριστουγέννων στα σχολεία, λόγω της Γρίππης.  Ε τζιαι κανεί σιόρ!  Τι μπορεί παραπάνω να συμβεί, άμαν τα μωρά κάμουν μιαν γιορτήν η κάθε τάξη ξεχωριστά μες τες αίθουσες τους?  Εν κρίμαν τα μωρά ρε κοπέλλια...!

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Ζήστε για να σιέρεστε!

Εν πολλές φορές που με πνίει το δίκιον τωρά τελευταία.  Εν το λαλώ τούτον επειδή είμαι σίουρος ότι είμαι εγώ σωστό τζιαι οι άλλοι άδικοι με μέναν.  Εν πράματα που φαίνονται, άμαν ιζιεις μες τούντην "περιρρέουσαν ατμόσφαιραν" που μα πνίει...
Έναν πράμαν έχω να πω:  Γά.. τα ούλλα τούτα!  Γράψετέ τους κανονικά!  Τα μωρά μας τζιαι μεις νάμαστεν καλά, να έχουμεν υγείαν, να μπορούμεν να δουλεύκουμεν για να πιάννουμεν ππαράδες τζιαι να τους σιερούμαστιν!  Λυπούμαι τους τζείνους που τα φυλάουν.  Έτσι είμαι εγώ.  Αν δεν τα χαρείς τωρά, πότε?  Γι' αυτόν τζιαι κανονίζουμεν με το μωρόν πάντα έτσι κατασιοίμωνα έναν ταξιδάκιν 4-5 μέρες, να γεμώσουμεν τες παταρίες μας, να χαρούμεν λλίον τη ζωήν.  Κακοφαίνεται μου να πιάνω το δεκατον τρίτον τζιαι να τον έχω να κάθεται τζιαμέ...Τζιαι αρέσκει μου πολλά να μετρώ τες μέρες ώσπου να φύουμεν.  Τριανταμιάν τζιαι πόψε!  Τζιαι φέτος θα έχουμεν την πολλά καλήν παρέαν του κουμπάρου τζιαι της κουμέρας.  Ο κουμπάρος μου πίνει έναν ποτηρούϊν μπ΄ύραν τζιαι αρκέφκει τραουθκιές!  Θα μας ακούει η ούλλη η Πράγα! 
Όπως εθκέβαζα τζιαι πριν λλίον, χάνουμεν την υγείαν μας για να φκάλουμεν λεφτά τζιαι χάνουμεν τα μετά ούλλα για να έβρουμεν την υγείαν μας!  Ζούμεν μαντές τζιαι έν θα πεθάνουμεν ποττέ, τζιαι θα πεθάνουμεν χωρίς να ζήσουμεν???

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Αχρείαστες, βασανιστικές αργίες...

Την περασμένην εφτομάδαν, Παρασκευή τζιαι 13 (!) εγιόρταζεν ο Αρχιεπίσκοπος μας.  Ως τζιαμέ, ούλλα καλά.  Να ζήσει!  Γιατί όμως ναν σχολική αργία, ποττέ μου εν το εκατάλαβα.
Δημιουργείται μεγάλον πρόβλημα για μας που δουλεύκουμε (εξόν που τους εκπαιδευτικούς, νομίζω ούλλοι οι άλλοι).  Πού να αφήσεις τα μωρά?  Έσσο μόνα τους?  Με την γιαγιά?  Αν δεν ιμπόρει?  Αν δεν ιζιεί?
Τζιαι άτε τξιαι εν λλίον πιο μεγάλα τα παιθκιά σου.  Εν θα μείνουν έσσο μόνοι τους ΚΑΤΟΥΔΕΝΑΝ ΛΟΓΟΝ!  Θα αναζητήσουν εξόδους, συνευρέσεις, περιπάτους κλπ.  Χάος η κατάσταση!  Είμαστεν για νάμαστιν.  Με το παραμικρό προσπαθούμεν που μιτσιοί να λουφαρίσκουμεν.  Θα ήταν πιο σοφόν τζιαι πρέπον να επηαίναν οι μιτσσιοί σκολείον, να τους εμιλούσαν για τον θεσμόν του αρχιεπισκόπου (να ξέρουν ήντα μπόνει...), να κάμνουν καμιάν γιορτούαν κλπ.

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ

Ξέρω ότι μπορούμεν να τους ιξιχωρίζουμεν, αλλά εν καλά να μπορούμεν να τους ερμηνεύκουμεν σωστά.  Γι' αυτόν παραθέτω την πιο κάτω λίστα, που γι αμερικόύς μπορεί να εν γνωστή, αλλά πάντα επίκαιρη..!


ΤΥΠΟΙ ΜΑΛΑΚΑ




Ο ΟΡΑΤΟΣ - ΚΟΙΤΑ ΕΝΑ ΜΑΛΑΚΑ

ΟΙ ΤΕΦΑΛ - ΞΕΚΟΛΛΑ, ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ

Ο ΣΤΑΘΕΡΟΣ - ΕΜΕΙΝΕ ΜΑΛΑΚΑΣ

Ο ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΣ - Ε, ΤΟΝ ΜΑΛΑΚΑ

Ο ΕΠΩΝΥΜΟΣ - ΕΛΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ

Ο ΝΥΧΤΩΜΕΝΟΣ - ΞΥΠΝΑ, ΜΑΛΑΚΑ

Ο ΧΑΜΕΝΟΣ - ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ, ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ

Ο ΦΕΥΓΑΤΟΣ - ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ , Ο ΜΑΛΑΚΑΣ

Ο ΒΑΘΜΟΦΟΡΟΣ - Α, ΤΟΝ ΑΡΧΙΜΑΛΑΚΑ

Ο ΑΜΦΙΒΟΛΟΣ - ΚΑΛΑ, ΜΑΛΑΚΑΣ ΕΙΣΑΙ?

Ο ΔΙΤΤΟΣ - ΚΑΙ ΠΟΥΣΤΗΣ ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ

Ο ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΗΣ - ΜΑΛΑΚΑΣ ΜΕ ΠΑΤΕΝΤΑ

Ο ΕΜΕΤΙΚΟΣ - ΤΑ ΞΕΡΑΣΕ ΟΛΑ, Ο ΜΑΛΑΚΑΣ

Ο ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΟΣ - ΚΑΛΩΣ ΤΟΝ ΜΑΛΑΚΑ!

Ο ΕΞΑΚΡΙΒΩΜΕΝΟΣ - ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΣΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ

Ο ΕΠΙΡΡΕΠΗΣ - ΜΗ ΕΣΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ ΤΩΡΑ

Ο ΕΚΕΥΡΙΣΤΙΚΟΣ - ΑΕΙ ΓΑΜΗΣΟΥ, ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ

Ο ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟΣ - ΜΑ, ΤΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΝΑ’ ΣΑΙ

Ο ΑΡΓΟΚΙΝΗΤΟΣ - ΑΝΤΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ, ΚΟΥΝΗΣΟΥ

Ο ΦΑΦΛΑΤΑΣ - ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΧΟΝΤΡΟΜΑΛΑΚΑ

Ο ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΟΣ - ΤΗΝ ΕΙΠΕ ΠΑΛ Ι Ο ΜΑΛΑΚΑΣ

Ο ΣΟΒΙΝΙΣΤΗΣ - ΜΑΛΑΚΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ, ΠΟΥΣΤΗΣ ΟΜΩΣ ΟΧΙ!

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Καϊλα μου...

Ένας καλός φίλος έστειελεν μου τούτον το ωραίον το ποίημαν..

Καϊλα μου
Ωδή σε μια Λιοπετρίτισσα
«Ένα αντιποίημα των καιρών μας»


Καϊλα μου ρα τζ' εν ιμπορώ
χωρώ σε τζαι αφταίνω,
αμά δικλίσεις πάνω μου
σουππώνομαι, παθαίνω.

Έτσι γεναίκαν εν έσσιει
γέναικος πρώτον πράμα
σαν παρπατάς θυμίζεις μου
δυνάμενην αππάραν.

Θωρώ σε τζαι λυόνομαι
ππέφτω τζαι εν τζοιμούμαι
ούτε το γένι κόφκω το
ούτε τζαι περιποιούμαι.

Καϊλα μου ρα, χέλω σε
ποθώ σε σαν τον σσιήλον
έλα να κάμουμε χωρκόν
να ακκάσουμεν το μήλον.

Καϊλα μου ρα, τζ΄ έξερε
αν δε με δοτζιμάσεις
εν να φακκάς την κκέλα σου
εσούνι εν να χάσεις.

Αν καϊλήσεις είπα σου
εν θα το μετανώσεις
μ΄ έτσι κοπέλι νούσιμον
μπορεί τζαι να κορτώσεις

Αν χέλεις χίλον όμορφον
φτανοκαρτόν τζαι μάστρον
εμένα πιάε να χαρείς
που έχω μιάλον άστρον.

Πε μου το ναι τζ΄εν θα λουχώ
που τη χαρά τη μιάλη
να στάσουν τα βορβόπιλα
τζαι να βρωμεί η μασκάλη.

Καϊλα ρα, μεν φοηχείς
έσσιεις το λον τ' αδρώπου
ούτε Ρωσίδα χέλω πιον
ούτε τζ' εν να πιερώνω.

Τα καπαρέ ξιάνω τα,
τα σιόου με τις μπάρες
την πυραρία σβήνω την
για τες δικές σου αγκάλες.

Τζ΄ αν άλλον χέλεις τζαι ποθείς
πε μου το να το ξέρω
τζαι το σσιπέττο πιάνω τον
παίζω σαν το Φανιέρο.

Καϊλα μου ρα τζ΄έξερε
κοπέλια σαν εμένα
μες το Λιοπέτρι το πολύν
να βρεις αλλό κανένα!

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Ε όϊ τζ έτσι !

Πριν λλίες ημέρες, εγίνηκεν κακόν μεγάλον με τον ανεμοστρόβιλον που επέρασεν που τα ΛΑτσιά, Αγλαντζιάν κλπ. Λυπούμαι πραγματικά για τον αθώον τον κόσμον που έχασε πολλά (υλικά ευτυχώς), σε μερικές περιπτώσεις κόπους πολλών χρόνων.
Αλλά τούτον τον κακόν ήταν η αιτία να θυμηθούμεν ότι ζούμεν σε τόπον μπανανικά πλασμένον...
Τζι εξηγούμαι.
Είδαμεν ότι μαζί με πολλούς άλλους πληγέντες, ήταν τζιαι οι ιδιοκτήτες - κλλιτέχνες του Θεάτρου Ανεμώνα στα Λατσιά. Έσιει που τον τζιαρόν που εκάμαν τζείνον το θέατρον, ζητούν συνεχώς χορηγίες που το κράτος. Δεν γίνεται κύριε, ότι γενεί να πκιερώνει ο απλός πολίτης, ο φορολογούμενος. Πρώτα απ' όλα έπρεπεν, αφού έθελες θέατρον, να έσιεις λάβει τα μέτρα σου για τούτα τα κακά. Όϊ να περιμένεις κόσμον να κάθεται που κας τους τσίγκους να θωρούν θεατρικήν παράστασην. Δαμέ έρκετασι τζιαι ο ρόλος της πολιτείας. Γιατί κύριε τους διάτε άδειαν λειτουργίας? Αλλά πε μου, έδρωσεν το φτιν σας που τότε που έππεσεν η στέγη του ΘΟΚ?
Τζιαι γιατί δεν ήταν ασφαλισμένη η εγκατάσταση?
Ώσπου τα σκέφτουμαι, π[αραπάνω νευριάζω..!

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

Χαιρετίζουμεν!

Είναι η πρώτη μου ανάρτηση σε τούτον το μπλογκ. Μεν περιμένετε πολλά που μένα, μάλλον αραιά και πού μερικές αναφορές πάνω σε διάφορα θέματα. Ειλικρινά, υπάρχουν πολλά που αξίζουν αναφοράς, ειδικά στούντον σκ...τοπο που ζιούμεν. Αλλά κάποτε λαλείς, να μείνουν μαύρα! κάμνουν σε τζιαι ανακατσιάς με τούτα που ακούεις.
Τέλοσπάντων, ελπίζω σύντομα να μπορέσω να αναπτύξω...