Ήντα τζιαιρούς εφτάσαμεν!!!

Τες προάλλες επετάχτηκα να παραλάβω τον γιο μου που το δημοτικόν, αφού έτυχεν να ήμουν σπίτι για λλίες μέρες.  Σταματώ το λοιπόν τζιαι τραβώ χειρόφρενον την ώραν ακριβώς που παίζει το κουδούνιν του σχολείου.  Κατεβαίνω που τ' αυτοκίνητον τζιαι πάω προς το καντζιέλλιν του σκολείου, στο οποίον αρκέψαν ήδη να συνάουνταν οι μιτσσιοί/ες.  Θωρώ έναν μιτσήν (πρώτην τάξην απ' ότι μου είπεν μετά ο γιος μου) τζιαι έρκεται προς το μέρος μου.  Εκολόσυρνεν την βαλιτσούαν του που την μιαν τζιαι το σακκούϊν του που την άλλην.  Κάθεται στο καρτερίμιν τζιαμέ ομπρός μου, καρτερώντας φαίνεται το δικόν του το "ταξί".  Δικλά αριστερά..τζιαι τι θωρώ!  Έναν σκουλαρικούΙν - κρικκούϊν παρακαλώ, να κρέμεται που το φτιν του, όπως του Σάκη του Μπουλά!  Έμεινα όπως τον χαντακωμένον τζιαι εθώρουν το.  Λαλώ που μέσα μου, "ρε άμπα τζιαι εν τίποτε καμιά σταγόνα νερό/δρώμα τζιαι γυαλλίζει, άμπα τζιαι εφάνην μου?"  Όϊ φίλε μου.  Ήμουν σωστός.  Τζιαι γυρίζει τζιαι ο μιτσής τζιαι λαλεί μου:  "Ήνταμ πον ρε μάστρε?"  Μάστρε?  Έτσι εφωνάζαμεν τους εφέδρους που έρκουνταν μες τα τάγματα για να καταταγούν.  Τέλοςπάντων.  "Τίποτε μάνα μου, έτο περιμένω τζιαι γω τον γιον μου.  Εν ώρα του".  "Α!"  λαλεί μου!
Έσιεν να φυρτώ ρε κοπελλια.  Έν τζιαι έχω τίποτε με το να βάλουν οι νέοι κανέναν σκουλαρικούιν, αλλά όϊ τζιαι που τα 6 τους!  Εν δαμέ που αρκέφκει τζιαι χαλά το πράμαν.  Άμαν που τα τωρά αρκέψει έτσι ο μιτσής, ως το λύκειο πώς εννά ναι?  Έν έσιει δασκάλους σιόρ να πουν των γονιών ότι απαγορεύονται τέθκοια μασκαραλλίκκια στο σχολείον?  
Ο Θεός πιον!

Σιερετίσματα τζιαι Καλόν 2010!!!

Σιερετώ τους πάντες τζιαι εύκουμαι το 2010 ναν πολλά πιο καλόν που το 2009.  Να φέρει σε ούλλους την ευτυχίαν, υγείαν τζιαι την εκπλρωσην των στόχων που εβάλετε.  Όσον για μέναν, είχα την ευκαιρίαν να διαλογιστώ, να ξεκουραστώ τζιαι να διασκεδάσω μες σε τούτες τες 3-4 μέρες που επεράσαν.  Η πιο πάνω φωτο εν που το σιορτ τριπ που επήαμεν μαζίν με φίλους στην Πράγαν...Ωραίον φαίν, υπέροχη μπύρα, ωραίοι τόποι, σιόνια, περίπατοι, καφέδες, καλοί αδρώποι.  Όντως εβοήθησεν να αποβάλω πολλήν που το άγχος που εσύναξα τους τελευταίους 2-3 μήνες.  Εγεμώσαμεν τες παταριές μας που λέμεν...

Εις Υγείαν!!!

Είβα κοπέλλια!!!
Τζιαι πάνω που ούλλα, υγείαν τζι ευτυχίαν σε σας, τα μωρά σας, τες οικογένειές σας...

Πριν μερικούς μήνες ανακάλυψα κατά τύχη τον ομολογουμένως πολλά ενδιαφέροντα κόσμον του "μπλόγκινγκ".  Τζιαι μέσω τούτου, εξίσου ενδιαφέροντες άνθρωπους, που ο καθένας τους έσιει κάτι το διαφορετικόν να προσφέρει, τζιαι ούλλοι καταλήγουν να μοιράζουνται με τους υπόλοιπους τες εμπειρίες τους, τα αστεία τους, τες δύσκολες τους ώρες, τους προβληματισμούς τους.

Τωρά που φτάνουμεν στα Χριστούγεννα τζιαι στο τέλος του χρόνου, νοιώθω ότι πρέπει να πω έναν μεγάλον ευχαριστώ σε ούλλους εσάς που μ' εκάμετε τσας σοφόττερον τζιαι εγίνετε η αιτία να σπουρτώ κάτι χάχχανα ώρες-ώρες δαμέ στην δουλειάν, προκαλώντας τα ανήσυχα βλέμματα των συναδέλφων...

Καλα Χριστούγεννα το λοιπόν, τζιαι μακάρι το 2010 να φέρει πολλές μέρες ευτυχίας σε σας τζιαι τες οικογένειές σας, τζιαι να είναι γεμάτον ΥΓΕΙΑΝ!

Νάσαστεν πάντα καλά!

Λεπτομέρειες...

Εν κάτι πράματα που σχεδόν γίνουνται μόνα τους, χωρίς να το επιδιώξεις.  Πράματα που τα κάμνεις, ή ζιεις τα τζιαι σκέφτεσαι ότι αν τζιαι μιτσσιοπράματα, ή λεπτομέρειες, εν το αλατοπίπερο της ζωής.  Κάμνουν σε να ξαλαφρώνεις, να αθθυμάσαι ποιος είσαι, πού εισαι, πόσα επέρασες για να είσαι τζιαμέ που είσαι...
Εν πράματα απλά, καθημερινά, που πολλές φορές προσπερνάς τα τζιαι δεν καταλάβεις τίποτε.  Μερικές συγκυρίες όμως, βοηθούν να τα εντοπίσεις.
Ας πούμεν έναν ωραίον πρωϊνόν, να φκεις έξω στην βεράντα, που κας την περκολούαν που εκατάφερες τζιαι έστησες μόνος σου, να πιεις τον καφέν σου τζιαι να θκεβάσεις την εφημερίδαν σου.  Πρωϊν, πριν να ξυπνήσουν τα μωρά τζιαι αναγκάζουν σε να θκεβάσεις την ίδιαν πρότασην 17 φορές ώσπου να την καταλάβεις...
Ή οι πρώτες κουβεντούες του γιου μου του μιτσή.  Που προσπαθεί ακόμα να "κκοτσσιανιάσει" την κινητήν τζιαι ακίνητήν του περιουσίαν.  Δείχνει μου πράματα τζιαι λαλεί: "τούτο κο μου.  Τούτο?  Κο μου τούτο? "  Εγώ: "Ναι μάνα μου, εν δικό σου".  "Αααα! Κο μου!  Τούτο?  Κο σου τούτο?"  "Ναι τούτον εν δικό μου".  "Ααααα!  Κο μου τούτο...!"
Τζιαι εψές που έκαμεν μιαν ωραίαν λουβάναν η συμβία, τζιαι ήταν έτοιμη μετά που εππέσαν τα μωρά.  Έβαλαν μιαν κουππούαν ξίσιηλην, κάμποσες ελιούες μάυρες, έγειρα τζιαι μιαν ωραίαν κρασιάν....ΑΠΟΛΑΥΣΗ....Τζι ακόμα αν 'εβρεσιεν τζι έξω τζείνην την ώραν...
Αυτές οι λεπτομέρειες που λαλεί τζι ο φίλος μου ο Πλούταρχος....Κάμνουν την ζωήν ν' αξίζει, τζιαι τζείνους ή τζείνα που κάποτε ενοχλούν, να φαίνουνται πολλά πολλά μιτσιοί τζιαι γελοίοι...

Εν να μας πελλάνουν!!!

Εν να μας πελλάνουν ρε κοπέλλια τούτοι οι δασκάλοι..!
Παίρνω τον γιον μου στο δημοτικό του Αγίου Μάμα στην Λακατάμια.  Λόγω του ότι την γιορτή του αγίου Μάμα τα σχολεία ήταν κλειστά (2 Σεπτεμβρίου, πριν ανοίξουν για την νέαν σεζόν), εκλείσαν σήμερα 26 του Νιόβρη, ημέραν του Αγίου Στυλιανού...
Ο Θεός πιον!  Πάλε τα μωρά να τα φορτώσουμεν ποτζιεί ποδά για να βολευτούμεν τζι μεις που πάμεν δουλειά, να μπορέσουν τζι οι δασκάλοι να παν να ψουννίσουν εις το Μολ!
Τζιαι το άλλον?  Δεν θέλουν λαλεί να γίνουν οι γιορτές των Χριστουγέννων στα σχολεία, λόγω της Γρίππης.  Ε τζιαι κανεί σιόρ!  Τι μπορεί παραπάνω να συμβεί, άμαν τα μωρά κάμουν μιαν γιορτήν η κάθε τάξη ξεχωριστά μες τες αίθουσες τους?  Εν κρίμαν τα μωρά ρε κοπέλλια...!

Ζήστε για να σιέρεστε!

Εν πολλές φορές που με πνίει το δίκιον τωρά τελευταία.  Εν το λαλώ τούτον επειδή είμαι σίουρος ότι είμαι εγώ σωστό τζιαι οι άλλοι άδικοι με μέναν.  Εν πράματα που φαίνονται, άμαν ιζιεις μες τούντην "περιρρέουσαν ατμόσφαιραν" που μα πνίει...
Έναν πράμαν έχω να πω:  Γά.. τα ούλλα τούτα!  Γράψετέ τους κανονικά!  Τα μωρά μας τζιαι μεις νάμαστεν καλά, να έχουμεν υγείαν, να μπορούμεν να δουλεύκουμεν για να πιάννουμεν ππαράδες τζιαι να τους σιερούμαστιν!  Λυπούμαι τους τζείνους που τα φυλάουν.  Έτσι είμαι εγώ.  Αν δεν τα χαρείς τωρά, πότε?  Γι' αυτόν τζιαι κανονίζουμεν με το μωρόν πάντα έτσι κατασιοίμωνα έναν ταξιδάκιν 4-5 μέρες, να γεμώσουμεν τες παταρίες μας, να χαρούμεν λλίον τη ζωήν.  Κακοφαίνεται μου να πιάνω το δεκατον τρίτον τζιαι να τον έχω να κάθεται τζιαμέ...Τζιαι αρέσκει μου πολλά να μετρώ τες μέρες ώσπου να φύουμεν.  Τριανταμιάν τζιαι πόψε!  Τζιαι φέτος θα έχουμεν την πολλά καλήν παρέαν του κουμπάρου τζιαι της κουμέρας.  Ο κουμπάρος μου πίνει έναν ποτηρούϊν μπ΄ύραν τζιαι αρκέφκει τραουθκιές!  Θα μας ακούει η ούλλη η Πράγα! 
Όπως εθκέβαζα τζιαι πριν λλίον, χάνουμεν την υγείαν μας για να φκάλουμεν λεφτά τζιαι χάνουμεν τα μετά ούλλα για να έβρουμεν την υγείαν μας!  Ζούμεν μαντές τζιαι έν θα πεθάνουμεν ποττέ, τζιαι θα πεθάνουμεν χωρίς να ζήσουμεν???