Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Χρόνια Πολλά σε ούλλους!!!

Παλιοπαρέα, φίλοι μου
τζιαι πάλε σιερετώ σας!
εχάθηκα τζιαι ξέρω το
έσιετε το δίκιόν σας

Η μιάλη καθυστέρηση
έν ήταν ο σκοπός μου
είχα πολλά να επιληφθώ
έρκουνταν τζι άλλα ομπρός μου

Οι μέρες όμως έχουν το
ήβρα τζιαι λλίον αθκειάσι
αντάκωσα να εύχουμαι,
είμαι σε άλλην φάσην!

Χρόνια Πολλά σε ούλλους σας
σε τζείνους π'αγαπάτε
γεναίτζιες, αντράες τζιαι μωρά
να πιείτε τζιαι να φάτε!!!

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Ο γυναικείος Οργασμός!!!





Γεωγραφικός: Εδώ ! Εδώ! ή Εκεί! Εκεί!


Θρησκευτικός; Θεέ μο

Αυτοκτονίας: Πεθαίνω

Δολοφονίας: Αν σταματήσεις σε σκότωσα

Θετικός: Ναι! Ναι! Ναι! Ναι! Ναι!

Αρνητικός: Όχι ! Όχι ! Όχι ! Όχι ! Όχι !

Στιγμιαίος: Τώρα ! τώρα ! τώρα !

Επίπονος: Ωχχχ ! αχχχχχχ ! Ωχχχ !

Επεξηγηματικός: Έτσι ! Έτσι ! Έτσι !

Επιβεβαιωτικός: Αυτό είναι ! Αυτό είναι !

Μαραθώνιος: Φτάνω !! Φτάνω !!

Τελειωτικός: Τελειώνω !! Τελειώνω !!

Οργασμός της αγελάδας: Μμμμμμμμμμμμμμμμμμμ

Οργασμός της πάπιας: Α-παπα παπα-παπα !!

Οιδιπόδειος: Τι σου κάνω, μάνα μου !

Ο οργασμός του μαμάκια: Μάνα μου, ώχου, μάνα μου !!

Ο οργασμός του ανοιχτοχέρη: Πάρτα !!!

Ο οργασμός της Νατάσας: Αχ Κώστα-Κώστα

Οργασμός παντρεμένων: Το ταβάνι θέλει βάψιμο Κώστααα!

Οργασμός της μοδίστρας: Σκίσε με !

Οργασμός του πλεονέκτη: Κι άλλο !! Κι άλλο !!

Οργασμός της θρησκευόμενης: Αη-Γιώργη μου !! Καβαλάρη μου !!!

Οργασμός του γιατρού: Πάρτα, μωρή άρρωστη !!

Οργασμός του ανασφαλή: Σ’ αρέσει ; Ε ; Σ’ αρέσει ;

Οργασμός του περίεργου: Τι σου κάνω; Πες, τι σου κάνω ;

Οργασμός της ψυχρής: Λιώνω !!!

Οργασμός του ψυχιάτρου: Με τρελαίνεις!

Οργασμός του G.P.S.: Πιο πάνω, πιο πάνω, πιο δεξιά. Εκεί, εκεί ανάμεσα!

Οργασμός της ανοργασμικής: Τελείωσες; Μπορούμε τώρα να συζητήσουμε λίγο σοβαρά για τη σχέση μας;

Βλάχικος οργασμός: Οη,Οη, μάνα μ’!

Κρητικός οργασμός: Ωφού! Ιντα μου κάνεις και με κουζουλαίνεις.

Της παρθένας: Μη! Μη! Μη!


Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

Άμαν έσιεις φίλους...

Εβρέθηκα τες προάλλες με κάτι συναδέλφους που την Λεμεσό.  Έφερεν το η κουβέντα για κάτι ματς τζιαι κάτι παίχτες της πιλόττας.  Ήταν μια ωραία συζήτηση αφού το αντικείμενιν κατέχω το, τζιαι είμαι τζιαι μεγάλος οπαδός τους αθλήματος.  Αναφέρασιν όμως μιαν περίπτωσην τζιαι εκάμαν με να ξανασκεφτώ την σημασίαν του ανθρώπινου πόνου που έσιει πάνω στες ανθρώπινες σχέσεις τζιαι την φιλίαν.  Συγκεκριμένα, εμιλήσαν για κάπιον άλλον παλιόν συνάδελφον ο οποίος έτυχεν εγχείρησης δύσκολης ιστήν Αμερικήν για αφαίρεσην όγκου στον εγκέφαλον.  Η εγχείρηση επέτυχεν , αλλά ο άθρωπος υποφέρει κινητικά, αφού η μισή πλευρά του δεν κινείται ακόμα.  Η έννοια των φίλων του ήταν να έβρουν τρόπον να τον βοηθήσουν για να μπόρει να παίζει πιλότταν, αφού μόνον το έναν σιέριν μπόρεί να κινεί. 
-"Να του τα κρατεί ένας που μας", λαλεί ο ένας.
-"Να του παραγγείλουμεν μια κατσκευήν με θκυο κομμάθκια ξύλα", λαλεί ο άλλος.  ΄"Να μπόρουν να μπαίνουν τα χαρκιά μες τες αυλατζιές, να κρατίζουνται τζιαμέ, να τα θωρεί τζιαι να παίζει με το έναν του".
-"Εν καλά που λαλείς, αλλά πως να το κάμουμεν?"
-"'Ετο ρε κουμπάρε, έναν ξύλον δαμέ, έναν στην άλλην άκραν...."

Επροσπαθούσασιν το λοιπόν να έβρουν τρόπον να βοηθήσουν τον φίλον τζιαι συνάδελφον, να μεν δυσκολεύκεται άμαν παίζει πιλότταν!  Ήταν που τες λλίες φορές που εσκέφτηκα τζιαι είπα "σαν τους φίλους, έν έσιει!"  Η αθρωπιά σε ούλλον της το μεγαλείον!

Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

Θεέ μου λυπήθου μας..!

Με το γνωστό πλέον παντελόνι που θυμίζει φούστα και ατμόσφαιρα... cabaret έκανε πρεμιέρα σε γνωστό κέντρο της Ιεράς Οδού ο Γιώργος Μαζωνάκης! Την παράσταση, πάντως, έκλεψαν οι λουλουδούδες που ήταν... σέξι αγόρια!
Ο γνωστός τραγουδιστής εμφανίστηκε στην πίστα με λευκό μπλουζάκι και το μαύρο παντελόνι - φούστα, για το οποίο έχει δηλώσει πως είναι απλά ένα... παντελόνι από το οποίο κρέμεται ένα κομμάτι ύφασμα. Αφού ανέβηκε πάνω σε μια κυκλική πλατφόρμα, άρχισε να τραγουδά το «Η Καρδιά Μου», ενώ γύρω του είχε χορεύτριες με... κράνος!
«Ρούχα είναι, παίζουν από σεζόν σε σεζόν», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο τραγουδιστής.
 
ΗΜΑΡΤΟΝ ΘΕΕΕ ΜΟΥ, ΗΜΑΡΤΟΝ!
 
Μα τι να γράψεις, τι να πεις, τι να σκεφτείς για την κοινωνίαν μας πλέον.  Άμαν αφήνουν έτσι κουρούπεττους, ληψημιούς, φτανούς, να εμφανίζουνται προς χάρην "θαυμαστών" τους, επί πληρωμή βεβαίως, το λογια είναι περιττά.  Εννά σπάσω που στην Ελλάδα της κρίσης, του μνημονίου, της φτώσιας, παν πλάσματα τζιαι διούν λεφτά για να χαρούν (?) τον καλλιτέχνη (?) στην πίστα...

Πάμεν που το κακόν στο σιειρόττερον.  Να συλλαμβάνουνται σιόρ τζιαι να κάμνουν τα καλλιτεχνικά τοθς στες φυλακές για να διασκεδάζουν τους βαρυποινίτες!

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Μπαμπινιώτης

Το ακόλουθον κομμάτιν εξέθαψα το πρόσφατα τζιαι εθεώρησα το καλόν να το μοιραστώ με τους φίλους μου.  Παλιά είχα το ρίνγκτοουν!

ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ!!



ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ & ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΗΣ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ



1. Τα λήγοντα εις -χώσεως, -χύσεως, -μπήξεως, καθώς και ο αριθμός ΤΡΙΑ (3) συντάσσονται "με το συμπάθιο".

2. Όλα τα εις -ούτσος λήγοντα, φανερώνουν ανδρεία ή σοφία και συντάσσονται γενικώς με όλες τις λέξεις π.χ. Ανδρούτσος (ανδρεία), Πανούτσος (σοφία). Εξαιρούνται τα: Γιούτσος και Πούτσος που ναι μεν φανερώνουν ανδρεία, αλλά συντάσσονται μόνο με το "έμπαινε".

3. Όλα τα εις -ανα λήγοντα, είναι ηδονής σημαντικά π.χ. πουτάνα, φακλάνα, νταρντάνα, γαγκλάνα κλπ. Εξαιρούνται το καμπάνα ως κρούσεως σημαντικό και το Αλαμάνα, ως ιστορικό τοπωνύμιο.

4. Όλα τα εις -αράς, είναι μεγέθους σημαντικά, όπως πουτσαράς, κοιλαράς, κωλαράς κλπ. Εξαιρείται ο φουκαράς.
5. Όλα τα εις -ακας λήγοντα, δουλεύουν επί 8ώρου βάσεως π.χ. δασοφύλακας, νυχτοφύλακας, χωροφύλακας κλπ. Εξαιρείται ο μαλάκας που δουλεύει επί 24ώρου βάσεως.

6. Όλα τα εις -ιδι λήγοντα είναι χρήσεως και εργασίας σημαντικά, όπως ψαλίδι, κατσαβίδι κλπ. Εξαιρείται το αρχίδι, το οποίο συναντάται στις εξής μορφές:

· Ως βρώσεως σημαντικό: "φάε ένα αρχίδι".

· Ως κλάσεως σημαντικό (μόνο στον πληθυντικό):"κλάσε μας τα αρχίδια".

· Ως ορεκτικό: "τσίμπα ένα αρχίδι" και

· Ως δηλωτικό ποιότητας ατόμων

· Επαινετικά: "Διευθυντής με αρχίδια"

· Υποτιμητικά: "Αρχίδια διευθυντής".

Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

Αλλάζουν οι τζιαροί...

Κοπέλλες τζιαι κοπέλλια, χαιρετώ!
Μετά από απουσία πολλών εβδομάδων από την μλογκοσύνθεση, επιστρέφω ξανά.  Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ καθόλου με θέματα που μας εκουράσαν πολλά τελευταία, όπως την οικονομίαν, το κυπριακό, τον Γριστόφκιαν τζιαι τους συντρόφους του, τες μητέρες πατρίδες(...)
Αντί τούτου, θα ασχοληθώ με έναν θέμα που μου ήρτεν πρόσφατα, μετά που εβρέθηκα σε έναν μιτσήν χωρκούϊν της Λευκωσίας, τζιαι επέρασα πόξω που τον καφενέν του...
Ασυναίσθητα εκοίταξα μέσα.  Είδα 7-8 αδρώπους, από μεσήλικες μέχρι ηλικιωμένους, να κάθουνται.  Άλλοι να πίνουν τον καφέν τους, άλλοι να παίζουν το ττάβλιν τους τζιαι μερικοί να θωρούν τηλεόρασην.  Μα ήντα τηλεόραση???  Μιαν μεγάλην 50άρα LCD, με βάση στον τοίχον ψηλα τζιαι μεγάλα μεγάφωνα δεξιά τζι αριστερά!  "Ήντα τζιαρόύς εφτάσαμεν!",  εσκέφτηκα...
Άμαν το καλοσκεφτείς, εν πολλά πράματα που αλλάξαν.  Οι καφενέδες γράφουν πόξω "ΚΑΦΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ" αντί "ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ ΣΑΒΒΗΣ" ας πούμεν.  Τζιαι ο τιμοκατάλογος περιλαμβάνει φραπέ, καφέ φίλτρου, shark, red bull, χαμπουργκερ...
Εκτός καφενέ, εντοπίζουμεν αλλαγές σε ούλλα τα φάσματα της ζωής μας.  Οι μιτσιοί δεν παίζουν πλέον εκτός σπιτιού.  Εκτός που ηλεκτρονικά, δυσκολεύκουνται να καταλάβουν απλά παιχνίθκια όπως ππιριλλιά (βόλοι), σκατούλλικα, λιγκρίν.  Τούτα που θωρούμεν πλέον μόνον το Πάσκαν.
Στον στρατόν πάμεν έφεδροι τζιαι θωρούμεν άναυδοι τους νέους ν'αντιμιλούν στους στρατηγούς τζιαι τζείνοι να χαμογελούν απλώς.  Το ίδιον τζιαι στα σκολεία με τους μαθητές/καθηγητές.
Μα καλάν σιόρ. Επεράσαν τόσες πολλές δεκαετίες που τον τζιαρόν που τα πράματα ήταν όπως τα εξέραμεν?

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Τα 10 τα δικά μου!

Κοπέλλια τζιαι κοπέλλες, καλώς σας ήβρα.
Πολλήν τζιαιρόν να γράψουμεν, αφού μιαν ποτζιεί τζιαι μια ποδάν, έν ήβρα αθκιάσιν.  Αλλά με την ευκαιρίαν που αρκέψετε τούτον το θέμαν, είπα να αναφέρω τζιαι γω τα δικά μου...
1. Να βρέσιει πολλά, τζιαι γω έσσο να τρώω την λουβάναν μου μαζίν με την ζιβάναν ή στερκόν κρασίν.
2. Να βρέθεσαι μετά που τζιαρόν με παρέες παλιές τζιαι καλές, να απολαμβάνεις να έισαι μαζίν ξανά.
3. Να αρκέψει τυχαία κάποιος να λαλεί ανέκδοτα τζιαι να μεν ισταματούμεν, να κλαίμεν που το γέλιον (επεθήμησά το τούτον)
4. Το ξι-άγχωτον περπάτημαν, χωρίς βιασύνην.
5. Το πελεκανικόν.  Αρέσκει μου να ασχολούμαι με το ξύλον, να κάμνω πράματα που άμαν το πρωτοσκεφτείς, εν τολμάς να το αρκέψεις.
6. Το ψήσιμον των σουβλακιών, μιαν απλήν νύχταν.
7. Η συνεύρεση με συγγενείς, όϊ μόνον σε μνημόσυνα τζιαι βαφτίσια...
8. Να μαειρεύκω τζιαι να δοκιμάζω συνέχεια νέες συνταγές..
9. Να κάμνω όνειρα.  Για οποιαδήποτε πράματα.  Τζιαι μετά σιγά-σιγά να τα θωρώ να πραγματοποιούνται, έστω ως έναν βαθμόν.
10. Να πηαίνω στο βουνόν τζιαι να κάθουμαι που κας τον πεύκον!

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

Κουλλουφκιόν...

Όπως θα εκαταλάβατε μερικοί, εξεκούραζα το κορμούδιν μου τες τελευταίες ημέρες, στις θάλασσες τζιαι τα βουνά.  Η πρώτη εφτομάδα (στην θάλασσα) επέρασεν πολλά ωραία, αφού ετζοίλαν μια χαρά στες παραλίες, τα δωμάτια με τα έαρκοντίσιον, το φαϊν, τες μπύρες...Την δεύτερην είπαμεν να ρηλαξάρουμεν λλίον πας τα βουνά, στες Πλάτρες.  Σαν το βουνόν, για μέναν έν έσιει !  Αλλά δυστυχώς επήαμεν τζιαι ήβραμεν 40 βαθμούς τζιαι δεν ιξέραμεν τι να κάμουμεν (χωρίς κλιματισμόν!).  Μια μέραν το λοιπόν, αποφασίσαμεν να πάμεν νάβρουμεν λλίην δροσιάν, σε μιαν ποταμοσιάν, στο γεφύριν του Τζέλεφου.  Πολλά ωραίος τόπος, εξαναπήα τζι άρεσέν μου.  Για τζείνους που δεν το έχουν υπόψιν, είναι μια ποταμοσιά με νερόν κρυόν που τρέσιει συνέχεια, 15-20 λεπτά δρόμον μετά τα Καμινάρκα (δρόμος Πρόδρομος-Λεμύυου-Τρεις Ελιές-Καμινάρκα).  Οσσιός πολλύς, δάσος τζιαι νερό.  Τον ποταμόν σταυρώνει τον το ομώνυμον γεφύρι (Βενετικής εποχής) που ήταν κάπιτε το πέρασμα από Λευκω΄σίαν προς Πάφον. 
Φτάνουμεν το λοιπόν, τζιαι τι θωρούμεν.  Τρεις οικογένειες/παρέες μέσαν στον ποταμόν κυριολεκτικά.  εκάθουνταν μέσα σιόρ.  Άλλοι εππέφταν μέσα, άλλοι εβάλαν καρέκλες πλαστικές μέσα τζιαι κάθουνταν.  Δίπλα οι παττίσιες, οι μπύρες, να πγώνουν που τον νερόν του ποταμού.  Εκάμασιν παρακαλώ τζιαι ιδιόχτητους φραμούς με πέτρες, για να πολλινίσκει το νερόν τζια μέ κοντά τους.
Τζιαι ρε κούλλουφοι, τι φτάιω εγώ, που δεν μπορώ να πιω το καθαρό (προηγουμένως) νερόν του ποταμού, να το φχαριστηθώ?  Να χορτάσει το μμάτιν μου ομορφκιάν? Εδιερωτούμουν πού εν το δασονομείον.  την ώραν που εφεύκανεν, φτάνει τζιιαι το διπλοκάμπινον με 2 τύπους του τμήματος δασών.  Ιδέαν!  αφού εβρεθήκαν τζιαι γνωστοί με την μιαν παρέαν.  Ο ένας μάλιστα έπινεν τζιαι την μπύραν του που έχωνεν διακριτικά μες την κάσιαν του διπλοκάμπινου!

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Παρθέτω απόσπασμα από δημοσίευμα εφημερίδας σχετικά με την πρόσφατη κλοπή εκρηκτικών από στρατόπεδο της ΕΦ.

Στο στρατόπεδο υπήρχαν έξι φυλάκια για σκοπιές και πριν λίγο καιρό είχε κατεδαφιστεί το ένα. Ωστόσο, οι υπόλοιπες πέντε σπανίως ήταν πλήρως επανδρωμένες. Όπως ανέφεραν στον «Π» καλά ενημερωμένες πηγές, μονίμως επανδρωμένη ήταν μόνο η σκοπιά της πύλης του στρατοπέδου, ενώ οι υπόλοιπες επανδρώνονταν περιοδικά ή και καθόλου, αφού είχε επέλθει χαλάρωση του προσωπικού, το οποίο ήταν πεπεισμένο ότι δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος. Ιδιαιτέρως η σκοπιά δίπλα στην αποθήκη εκρηκτικών από την οποία έγινε η κλοπή ήταν μάλλον διακοσμητική. Το σίγουρο είναι ότι την περίοδο κατά την οποία έγινε η διάρρηξη δεν υπήρχε σκοπός........Όσο και αν ο υπ. 'Αμυνας δείχνει εξοργισμένος με την κατάσταση στο στρατόπεδο, που αποτελεί μνημείο ξεχαρβαλώματος της ΕΦ, δεν έδωσε εξηγήσεις για την ανυπαρξία παθητικών μέτρων ασφαλείας όπως καμερών επιτήρησης, συναγερμού και ανιχνευτών κίνησης. Όταν και το τελευταίο μπακάλικο στην Κύπρο είναι εξοπλισμένο με συστήματα συναγερμού και κάμερες, είναι αδιανόητο τέτοια συστήματα να μην υπάρχουν σε ευαίσθητες εγκαταστάσεις της ΕΦ

Μα καλάν.  Τωρά περιπαίζουν μας?  Εν πράμαν που το ξέρει ούλλος ο κόσμος, ότι η ΕΦ είναι "μπείτε σκύλοι αλέστε".  Να πιστέψω ότι κοτζιάμου υπουργοί, στρατηγοί, διοικητές, δεν γνωρίζουν το πρόβλημαν τζιαι δεν καταλήγουν σε μιαν λύσην?  Τόσον πολλήν νουν χρειάζεται?

Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Παοτόν!


Εννά μας παντρέψει με αρσενικόν τούτος ο γιος μου ο μιτσής!
Ρε κουμπάρε επαραδέχτηκα τον!  Είναι τρομερός. Άμαν πεινάσει, ό,τι θυμάται σιέρεται.  Ειδικά τωρά το καλοτζιαίριν, δώστου "καπούζιν", "παοτό", "μιμό"...ότι προφτάσει.
Εχτές το δείλις, εξύπνησεν, εκατέβην κάτω τζι αντάκωσεν.  Καρπούζιν, πριν λείψει επαράγγειλεν χυμόν, τζιαι μετά παγωτόν που το ψυγείον.  Άμαν ετέλειωσεν, είπα να τον πιάσω να πάμεν λλίον στον πεζόδρομον, να βουρήσει να τα καταλύσει.  Έπαιξεν κάμποσον τζιαι με τες σούσες, εβούρησεν, έπαιξεν με τα χώματα, εγέλασεν.
Άμαν ενύχτωσεν, έπια τον που το σιέριν να στραφούμεν, να κάμει μπάνιο τζιαι να τον βάλουμεν να ππέσει.  Σαν επερπατούσαμεν τζιαι έδειχνά του το φεγγαράκιν, τα σκυλάκια κλπ, γυρίζει θωρεί με τζιαι λαλεί: "Παπά, επείνασα!"
(Ά Παναγία μου), σκέφτουμαι, (αρκέψαμεν πάλε).
"Παπά, θέλω κόφλεκ".
"Καλάν μάνα μου, να πάμεν σπίτιν, να κάμεις μπάνιον, να φάεις με το γάλαν σου τζιαι να κοιμηθούμεν, εντάξει?"
"Θέλω παοτό".
"Μα αφού αφάμεν παγωτό σπίτιν".
"Εννά φάμεν σπίτιν?" (ολόγελος).
"Όϊ, ΕΦΑΜΕΝ σπίτιν , πριν φύουμεν".
"Έχει πίτιν παοτόν?"
(ΠΠΕεεε!)
"ΕΕΕΕΕ!  ΕΝ-ΝΑ ΦΑΜΕΝ ΠΑ-Ο-ΤΟΝ! ΕΝ-ΝΑ ΦΑΜΕΝ ΠΑ-Ο-ΤΟΝ"!!!
........

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Λουκάνικα κρασάτα!


Την περασμένην εφτομάδαν, είχαμεν παρέαν έσσο, μιαν οικογένειαν φίλων.  Τωρά που εμπήκεν τζιαι το καλοτζιαρούδιν τζιαι άρκεψεν τζιαι το μουντιάλ, εν η χαρά μου να γυρίζω την TV προς την βεράνταν, να τρώμεν τα σουβλόυθκια μας τζιαι να πίνουμεν τες μπύρες μας.  Έπρεπεν όμως να παραγγείλουμεν, γι αυτόν ανέλαβα να πιάω τηλέφωνο σε έναν σουβλιτζίδικον που εδοκιμάσαμεν πρόσφατα τζιαι άρεσεν μου.  Παραθέτω την συνομιλίαν μου μαζίν με τον υπάλληλον/ντελιβεράν:
(Ε= Εγώ, Υ = Υπάλληλος).
Ε - Καλησπέρα, να κάμω μιαν παραγγελίαν για ντελίβερι σε παρακαλώ?
Υ - Ναι καλό, πέτε μου.
Ε - Θέλουμεν 2 σουβλάκια, 3 μιξ, 2 γύρους χοιρινόν τζιαι μιαν λουκάνικα κρασάτα.
Υ - (Σκεφτικός) Μα έχουμεν λουκάνικα...?
Ε - Ξέρω?  Έν έσιετε?  Το μενού σας πάντως έσιει τα πάνω...
Υ - Έναν λεπτόν.  Μάστρε!  Έχουμεν λουκάνικα?
Πάυση.
Υ - Έν έχουμεν λουκάνικα.
Ε - Ε καλάν. Έν πειράζει. 
Υ - Να μεν φέρω?
!!!!!!!
Ε - Ε αφού είπες ότι έν έσιει!
Υ - (σκεφτικός πάλε).  Ννναί.  Καλάν.  Σε σαράντα λεπτά εννά τα φέρω.
Ε - ΟΚ.
Σε πιο λλίον που σαράντα λεπτά, έρκεται ο τύπος με την μοτόραν.
Υ - Καλησπέρα!  (εκατάλαβα ότι εν τζείνος που την χαρακτηριστικήν του φωνήν).
Ε - Καλησπέρα.  Εν ούλλα έννεν?
Υ - (Χαμογελαστός) Ναι.  Θκυο σουβλάκια, τρεις μιξ τζιαι θκυο γύρους χοιρινόν.
Ε - Τα λουκάνικα πούντα?
Φεύκει το χαμόγελον, ανοίουσιν τα μμάθκια του τζιαι θωρεί με χάσκοντα!
Αρκέφκω τζιαι γελώ τζιαι αφού εκατάλαβεν ότι τον επείραζα, άρκεψεν τζιαι εγέλαν τζιαι τζείνος...

Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

Ε κανεί σιόρ, κανεί!

Εν γινίσκεται μάνα μου.  Εν καθαρή κλεψιά τα ευλοημένα!  Μα ποιον περιπαίζουσιν σιόρ?  Ενομίσασιν ότι εν με μαλάκες που έχουν να κάμουν?
Έχουμεν και λέμεν.  Τιμή αργού πετρελαίου διεθνώς: $87.15 την βαρέλαν, στες 3/5/2010.
Κατραφατσιά μες τούντην περιρρέουσαν ατμόσφαιραν (επεθυμήσαμεν το έννεν?) τζιαι λόγω αυξημένων ανησυχιών για την ανάκαμψην της παγκόσμιας οικονομίας.  Αποτέλσμαν?
Ππέφτει η τιμή σε 18 μέρες, φτάνει τα $64,24 την βαρέλαν (με την βαρέλαν μαζίν).  Κάτω κατά 26% σε παρακαλώ.  Περιμένουμεν καμιάν ανακοίνωσην που τον υπουργάτσαν της βιομηχανίας μας...τίποτε.  Ώσπου τζιαι εκαήλησεν τζιαι είπεν το σοφόν: "Η πτώση της τιμής δικαιολογεί μιαν μείωσην μέχρι τζιαι 2-2,5 σεντ..!"  Λεβέντη μου!  Μα ίνταλως τα έφκαλες?  Πας το αριθμητήριον που σου έδωκεν η γιαγιά σου που' σουν δημοτικόν?  Το 26% = 2,5% στην Κύπρον?   Τζιαι πρόσεξε!  Επεριμέναμεν εφτομάες για τούντην μείωσην.  Όϊ όπως πριν που άμαν ήταν σταθερή η τιμή έξω, ή ανέβαινε κατά κάτι σεντς, ττουπ!  κάθε εφτομάδαν επαραλαμβάναν φορτίον οι εταιρείες, πιο ακριβά.  Τωρά, μια φοράν επαραλάβασιν.  Τζιαι το άλλον?  Δημοσίευση του Φιλελεύθερο:
"Δεν δικαιολογείται για τις εταιρείες πετρελαιοειδών μείωση στις τιμές των καυσίμων, αφού, όπως αναφέρουν, οι διεθνείς μειώσεις στα καύσιμα έχουν αντισταθμιστεί από την αύξηση του δολαρίου."

Τον τζιαρόν όμως (11/7/2008) που το καταραμένον ετιμάτουν $147,77 (χωρίς την βαρέλλαν) ΔΕΝ ελοάρκαζεν κανένας την τιμή του ευρώ έναντι του Δολαρίου, που επήεν ως το 1,6038.
Αλλά άμαν η λαϊκή κυβέρνηση περιμένει που τους φόρους στα καύσιμα να τα τζιεπώσει, τι να πούμεν?  Να σσιύψουμεν τζι άλλον???

Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010

Μια από τις ωραιότερες ροκ μπαλάντες..!

http://www.youtube.com/watch?v=BbsM23fNgXk

There was a time when we sailed on together

Once had a dream that we shared on the way

There was a place where we used to seek shelter

I never knew the pain of the price I would pay




You led me on with a cloak and a dagger

And I didn't know you had made other plans

You had me believe we were meant for forever


I really thought my heart would be safe in your hands



Lorelei

My ship has passed you by

And though you promised me to show the way

You led me astray

You were my lorelei

What kind of fool was I

Cause I believed in every word you said

And now I wonder why

Lorelei



There was a time when we held one another

Bearing our souls in the light of the flame

Those were the days now I've lost my illusions

Sometimes I wake in the night and I call out your name

Lorelei

My ship has passed you by

And though you promised me to show the way

You led me astray

You were my lorelei

What kind of fool was I

Cause I believed in every word you said

And now I wonder why

Lorelei



Now there's a light that shines on the river

Blinding my eyes from so far away

Shot through the heart but now I know better

As hard as it is to resist the song that you play



Lorelei

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

είμαστε για γέλια...οξά για κλάματα..!?


Παραθέτω πιο κάτω μερικά αποσπάσματα από ρεπορτας εφημερίδων, τα οποία καταπιάνονται με το θέμα του βρέφους που θεωρήθηκλε νεκρό από τους γιατρούς και κυριολεκτικά "πετάχτηκε" για να το βρει μετά μια καθαρίστρια να αναπνέει.  Η οποία δέχεται τώρα πιέσεις από γιατρούς για να αλλάξει την κατάθεσή της στην αστυνομία.  Τα συμπεράσματα δικά σας...
Σοκ έχει προκαλέσει ανά το παγκύπριο η περίπτωση βρέφους, το οποίο γεννήθηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού από Κύπρια μητέρα και ενώ αρχικά θεωρήθηκε νεκρό, στη συνέχεια ανένηψε.
η Αστυνομία στο πόρισμά της φέρεται να εντοπίζει ευθύνες για δύο γιατρούς και εισηγείται την ποινική τους δίωξη, ωστόσο τον τελευταίο λόγο έχει ο εισαγγελέας.
Πολύ σοβαρό θέμα, το οποίο πρέπει να τύχει ενδελεχούς διερεύνησης, χαρακτήρισε ο Υπουργός Υγείας Χρίστος Πατσαλίδης την περίπτωση του βρέφους.  Επισήμανε, επίσης, πως αν προκύψουν οποιεσδήποτε ευθύνες, αυτές θα αποδοθούν.
Εντός της ημέρας αναμένεται να δοθεί από τον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο στον υπουργό Υγείας ο κατάλογος με ονόματα γυναικολόγων, προκειμένου να διορίσει ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα, αναφορικά με την υπόθεση του βρέφους το οποίο θεωρήθηκε νεκρό ενώ ήταν ζωντανό στο νοσοκομείο Λεμεσού...

Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

Ο Μεγάλος Μικρός...

Επειδή κάτι συμβάντα σαν το πιο κάτω πρέπει να μαθαίνονται και να διαδίδονται, παραθέτω μια είδηση που αρκετοί από μας ήδη γνωρίζουν, ενώ άλλοι ΠΡΕΠΕΙ να την μάθουν.
Καλό ταξίδι μικρέ Αντρέα...

http://www.sentragoal.gr/article.asp?catid=10534&subid=2&pubid=7778788

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Η Σωφερίνα!!!


Είσιεν πολλά χρόνια να το δοκιμάσω τούτον, αλλά είπα να δώκω τζιαι γω μιαν ευκαιρίαν εις τα τοπικά μέσα συγκοινωνίας (!) που διαθέτει ο τόπος μας.


Τες προάλλες το λοιπόν, έπρεπεν να πάρω το όχημαν για σέρβις. Εκμεταλλευόμενος την άδειαν που έπιασα που την δουλειάν, έκλεισα ραντεβού να το πάρω. Το καράζ βρίσκεται στο ΣΟΠΑΖ, το σπίτι μου στην άλλην άκρην της χώρας. Πώς να έρτω πίσω εν τω πρόβλημαν, αφού εδούλευκεν το Μωρόν. Ξέρω, εν τζιαι τα τακσιά, αλλά κόφκουν μας την σιοιρινά τον τελευταίον τζιαιρόν. Γι’ αυτόν είπα να δώκω μια ευκαιρίας στα «Λεωφορεία Λευκωσίας».

Εξαπόλυσα το αυτοκίνητον τζιαι επήα στην στάσην που ήταν απέναντι ακριβώς. Πιάνω τηλέφωνον την εταιρείαν, για να μάθω τι νούμερον λεωφορείον να πιάσω. Εξυπηρέτησεν με μια πολλά ευγενική κορού, που μου είπε να πιάσω το νούμερον τάδε που θα με πάρει στο Άγαλμα, τζιαι που τζιαμέ τζιαι τζει να πιάσω το νούμερον τάδε να πάω σπίτιν μου. Καλώς. Σε 10 λεπτά, φτάνει το λεωφορείον μου.

Εχάρηκα που είδα ότι είσιεν αλλό 5-6 πλάσματα μέσα, μισοί κυπραίοι τζιαι μισοί αλλοδαποί.

«Καλημέρα», λαλώ του μεσήλικα σιωφέρη, πληρώνοντας για το εισιτήριον. Καμιά απάντηση.

«Ευχαριστώ», λαλώ του. Σιγή ιχθύος. Δηλαδή, μαντές τζιαι ελάλεν μου «Να σου σιέ….». Τέλος πάντων. Έκατσα. Σε 15 λεπτά είμασταν στο άγαλμα. Κατά καλήν μου τύχην, το άλλον λεωφορείον εκαρτέραν τζιαμέ ώσπου να γενεί 8:30, νάρτουν τζι άλλοι επιβάτες τζιαι να ξεκινήσει.

Μπαίνω μέσα. Έκπληξη! Σιωφερίνα, ετών 45-50, ομιλικότατη τζιαι καπάτσα!

Έκατσα μέσα, επαρατήρουν τζιαι άκουα. Λλίον πίσω που την σιωφερίναν, εκάθουνταν αλλό 2 κυρίες. Τζι αντακώσαν να μιλούν για μαειρέματα, νοικοτζυρκά, δουλειές. Λαλεί τους η Σ:

«΄Εβαλα το φαϊν πάνω, αλλά εν τζιαι πρόφτασεν να καταστηθεί. Άφηκα το τζ ήρτα δουλειάν. ¨Ηνταμ πον να κάμω? Πόσα να προφτάσω?»

Άτιμη κοινωνία, λαλώ που μέσα μου.

Μπαινει τζείνην την ώραν τζι ένας μουζουρής με την μουζούρεναν του. Δείχνουν της τες κάρτες τους (μηνιαίες νομίζω) τζια παν να κάτσουν. Όοοοπ! Σταματά τους η Σ.

Δείχνει την κάρταν της κορούς, που προφανώς είσιεν τζιαι την φωτογραφίαν της πάνω.

«Δαμέ, δις ις γιού. Έννεν?»

«Γες, μάνταμ», πολοέται τζείνη.

«Ε μα τούτος, ποιος ένι κόρη?» λαλεί της, δείχνοντας την κάρτα του άλλου.

«Δις ις μάϊ χάσπαντ,», τζιαι δείνει της τον άντραν της που έκατσεν πιλέ.

«Αααα, μα χήαρ, έσιει μουστάτζιην. Νάου ένεσιη? Έκοψεν το?». Τζείνα που της ελάλεν έκαμνεν τα τζιαι στην νοηματικήν, ειδεμή έν θα εκαταλάβαινεν η κορού.

«Γες μάνταμ!»

«Καλάν».

Ξεκινούμεν. Μετά που 100 μέτρα, μες στην Ευαγόρου που έσιει 4 λωρίδες κυκλοφορίας, πάνει μας κότσιηνον. Πλευρίζει έναν άλλον αυτοκίνητον τζιαι φωνάζει του:

«Κύριε Πάμπο γεια σου, τι κάμνεις? Εκατάλαβες με? Είμαι η τάδε που το τάδε….»

Αφταίνει πράσινον. Πουρούες πίσω μας.

«Εεε καλάν σιόρ!» Θωρεί που το καθρεφτούϊν πίσω. «Εν τζιαι συνάδελφος! Τι θέλεις ρε? Πού εννά πάεις τζιαι βιάζεσαι?» Δικλά πάνω μας τζιαι λαλεί:

«Εν πολλά καλόν παιδίν τούτος ο σιωφέρης, αλλά βιάζεται λλίον περίτου που το κανονικόν»

Φιρμός. Τζιαι δεν την εσταμάταν τίποτε. Σε μια περίπτωσην που είσιεν αυτοκίνητον ομπρός τζιαι έθελεν να περάσει, έκλωσεν λλίον αριστερά, εφκήκεν πεζοδρόμιον τζιαι πέρασεν!

Σε 20 λεπτά ήμουν έσσο μου. Περπατώντας που την στάσην ως το σπίτιν, εγέλουν μόνος μου μες τον δρόμον!

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

Επικοινωνιακά κόλπα...

Είμαστεν πάλι αντιμέτωποι με τα επικοινωνιακά κόλπα που εφευρίσκουν οι κατά τον κόσμον κυβερνήσεις, για να μπορέσουν να αποπροσανατολίσουν την προσοχήν του λαού από τα κρίσιμα, σημαντικά, καυτά θέματα που αντιμετωπίζει η χώρα.
Τα πιο πρόσφατα παραδείγματα είναι αυτά της Ελλάδας και Κύπρου, που εν μέσω των οικονομικών και πολιτικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, ττουπ!  ο κόσμος άρκεψεν να ασχολείται με άλλα, πιο ζουμερά θέματα.

Τζούλια Αλεξανδράτου

Στην περίπτωσην της Κύπρου, οι κυβερνώντες προσέφυγαν σε μερικόν ανασχηματισμόν του υπουργικού συμβουλίου, με την τοποθέτησην μιας δροσερότατης ύπαρξης ως Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων, προσπαθώντας να μιμηθεί τις πρακτικές του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. 
Τωρά αν επέτυχεν ή όϊ....



Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010

Ήντα τζιαιρούς εφτάσαμεν!!!

Τες προάλλες επετάχτηκα να παραλάβω τον γιο μου που το δημοτικόν, αφού έτυχεν να ήμουν σπίτι για λλίες μέρες.  Σταματώ το λοιπόν τζιαι τραβώ χειρόφρενον την ώραν ακριβώς που παίζει το κουδούνιν του σχολείου.  Κατεβαίνω που τ' αυτοκίνητον τζιαι πάω προς το καντζιέλλιν του σκολείου, στο οποίον αρκέψαν ήδη να συνάουνταν οι μιτσσιοί/ες.  Θωρώ έναν μιτσήν (πρώτην τάξην απ' ότι μου είπεν μετά ο γιος μου) τζιαι έρκεται προς το μέρος μου.  Εκολόσυρνεν την βαλιτσούαν του που την μιαν τζιαι το σακκούϊν του που την άλλην.  Κάθεται στο καρτερίμιν τζιαμέ ομπρός μου, καρτερώντας φαίνεται το δικόν του το "ταξί".  Δικλά αριστερά..τζιαι τι θωρώ!  Έναν σκουλαρικούΙν - κρικκούϊν παρακαλώ, να κρέμεται που το φτιν του, όπως του Σάκη του Μπουλά!  Έμεινα όπως τον χαντακωμένον τζιαι εθώρουν το.  Λαλώ που μέσα μου, "ρε άμπα τζιαι εν τίποτε καμιά σταγόνα νερό/δρώμα τζιαι γυαλλίζει, άμπα τζιαι εφάνην μου?"  Όϊ φίλε μου.  Ήμουν σωστός.  Τζιαι γυρίζει τζιαι ο μιτσής τζιαι λαλεί μου:  "Ήνταμ πον ρε μάστρε?"  Μάστρε?  Έτσι εφωνάζαμεν τους εφέδρους που έρκουνταν μες τα τάγματα για να καταταγούν.  Τέλοςπάντων.  "Τίποτε μάνα μου, έτο περιμένω τζιαι γω τον γιον μου.  Εν ώρα του".  "Α!"  λαλεί μου!
Έσιεν να φυρτώ ρε κοπελλια.  Έν τζιαι έχω τίποτε με το να βάλουν οι νέοι κανέναν σκουλαρικούιν, αλλά όϊ τζιαι που τα 6 τους!  Εν δαμέ που αρκέφκει τζιαι χαλά το πράμαν.  Άμαν που τα τωρά αρκέψει έτσι ο μιτσής, ως το λύκειο πώς εννά ναι?  Έν έσιει δασκάλους σιόρ να πουν των γονιών ότι απαγορεύονται τέθκοια μασκαραλλίκκια στο σχολείον?  
Ο Θεός πιον!

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Σιερετίσματα τζιαι Καλόν 2010!!!


Σιερετώ τους πάντες τζιαι εύκουμαι το 2010 ναν πολλά πιο καλόν που το 2009.  Να φέρει σε ούλλους την ευτυχίαν, υγείαν τζιαι την εκπλρωσην των στόχων που εβάλετε.  Όσον για μέναν, είχα την ευκαιρίαν να διαλογιστώ, να ξεκουραστώ τζιαι να διασκεδάσω μες σε τούτες τες 3-4 μέρες που επεράσαν.  Η πιο πάνω φωτο εν που το σιορτ τριπ που επήαμεν μαζίν με φίλους στην Πράγαν...Ωραίον φαίν, υπέροχη μπύρα, ωραίοι τόποι, σιόνια, περίπατοι, καφέδες, καλοί αδρώποι.  Όντως εβοήθησεν να αποβάλω πολλήν που το άγχος που εσύναξα τους τελευταίους 2-3 μήνες.  Εγεμώσαμεν τες παταριές μας που λέμεν...